Po monumentalnej, oscarowej wizji Guillermo del Toro<\/strong> przyszed\u0142 czas na inne, intymne spojrzenie na mit Frankensteina. W swoim drugim re\u017cyserskim projekcie, zatytu\u0142owanym \u201ePanna M\u0142oda!\u201d<\/em>, Maggie Gyllenhaal<\/strong> si\u0119ga po zabieg podobny do tego, kt\u00f3ry zastosowa\u0142a Emerald Fennell w \u201eSaltburn\u201d. Nie chodzi tu o dos\u0142own\u0105 adaptacj\u0119 powie\u015bci Mary Shelley, ale o przepuszczenie ikonicznej historii przez pryzmat w\u0142asnych, g\u0142\u0119boko osobistych emocji i do\u015bwiadcze\u0144, kt\u00f3re towarzyszy\u0142y pierwszym zetkni\u0119ciom z tym tekstem.<\/p>\n Del Toro przedstawi\u0142 nam Frankensteina jako epick\u0105 opowie\u015b\u0107 o stw\u00f3rcy i jego dziele, pe\u0142n\u0105 barokowej estetyki i filozoficznego rozmachu. Gyllenhaal idzie w zupe\u0142nie przeciwnym kierunku. Jej film to kameralne, niemal klaustrofobiczne studium emocjonalnej pustki, samotno\u015bci i pragnienia akceptacji. Re\u017cyserka skupia si\u0119 nie na spektakularnym akcie tworzenia \u017cycia, ale na jego konsekwencjach \u2013 na psychicznym krajobrazie istoty, kt\u00f3ra przysz\u0142a na \u015bwiat niechciana i niezrozumiana.<\/p>\n \u201eChcia\u0142am, by widz czu\u0142 to samo przyt\u0142oczenie, t\u0119 sam\u0105 mieszank\u0119 fascynacji i przera\u017cenia, kt\u00f3r\u0105 ja odczu\u0142am, czytaj\u0105c 'Frankensteina’ po raz pierwszy jako nastolatka\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0142a w wywiadach Gyllenhaal.<\/p><\/blockquote>\n Si\u0142\u0105 \u201ePanny M\u0142odej!\u201d jest przede wszystkim niezwyk\u0142a rola g\u0142\u00f3wna oraz atmosfera. Film opiera si\u0119 na kilku filarach:<\/p>\n \u201ePanna M\u0142oda!\u201d nie jest filmem dla ka\u017cdego. Oczekuj\u0105cych dynamicznej akcji, efekt\u00f3w specjalnych czy klasycznej narracji horroru mo\u017ce rozczarowa\u0107. To kino dla widz\u00f3w cierpliwych, nastawionych na emocjonaln\u0105 podr\u00f3\u017c i intelektualn\u0105 refleksj\u0119. Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce niekt\u00f3re w\u0105tki s\u0105 zbyt enigmatyczne, a tempo bywa momentami nu\u017c\u0105ce. Jednak dla tych, kt\u00f3rzy dadz\u0105 si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 w ten osobliwy, melancholijny \u015bwiat, film Gyllenhaal mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 poruszaj\u0105cym i zapadaj\u0105cym w pami\u0119\u0107 do\u015bwiadczeniem.<\/p>\n Maggie Gyllenhaal udowadnia, \u017ce jest re\u017cyserk\u0105 o wyra\u017anym, odwa\u017cnym g\u0142osie. Jej \u201ePanna M\u0142oda!\u201d to ambitne, autorskie kino, kt\u00f3re mierzy si\u0119 z literackim klasykiem na w\u0142asnych warunkach. To nie tyle adaptacja, co raczej emocjonalna i wizualna odpowied\u017a na dzie\u0142o Shelley. Film stanowi fascynuj\u0105cy kontrapunkt dla wersji del Toro i dowodzi, \u017ce mit Frankensteina wci\u0105\u017c jest \u017cywym, niezwykle pojemnym tworzywem, zdolnym do niesko\u0144czonych reinterpretacji.<\/p>\nOd epickiego fresku do kameralnego studium duszy<\/h3>\n
G\u0142\u00f3wne atuty filmu<\/h3>\n
\n
\n
Dla kogo jest ten film?<\/h3>\n
Podsumowanie<\/h4>\n