Kiedy w 2002 roku Danny Boyle przedstawi\u0142 \u015bwiatu 28 dni p\u00f3\u017aniej<\/em>, nikt nie spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce ta opowie\u015b\u0107 przetrwa tak d\u0142ugo i ewoluuje w tak nieoczekiwany spos\u00f3b. 28 lat p\u00f3\u017aniej. Cz\u0119\u015b\u0107 2: \u015awi\u0105tynia ko\u015bci<\/strong> nie tylko kontynuuje t\u0119 histori\u0119, ale wr\u0119cz j\u0105 przewarto\u015bciowuje, staj\u0105c si\u0119 \u2013 w mojej ocenie \u2013 jednym z najciekawszych i najbardziej dojrza\u0142ych rozdzia\u0142\u00f3w ca\u0142ej sagi.<\/p>\n Boyle od dawna sygnalizowa\u0142, \u017ce jego zainteresowanie nie skupia si\u0119 ju\u017c wy\u0142\u0105cznie na wirusie i jego ofiarach. \u015awi\u0105tynia ko\u015bci<\/strong> potwierdza t\u0119 tez\u0119 w stu procentach. To film, kt\u00f3ry zdecydowanie odchodzi od klasycznych konwencji kina o zombie, przenosz\u0105c akcj\u0119 w rejony g\u0142\u0119bszej refleksji nad natur\u0105 ludzko\u015bci, pami\u0119ci\u0105 i tym, co zostaje, gdy cywilizacja upada.<\/p>\n To nie jest ju\u017c opowie\u015b\u0107 o ucieczce przed zara\u017conymi. To opowie\u015b\u0107 o konfrontacji z tym, co zosta\u0142o w nas samych po latach chaosu.<\/p>\n<\/blockquote>\n Scenariusz, ponownie napisany przez Alexa Garlanda, jest misternie utkan\u0105 narracj\u0105, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy w\u0105tki osobiste z uniwersalnymi. Bohaterowie z poprzedniej cz\u0119\u015bci musz\u0105 zmierzy\u0107 si\u0119 nie tylko z zewn\u0119trznym zagro\u017ceniem, ale przede wszystkim z traum\u0105, kt\u00f3r\u0105 nosz\u0105 w sobie od dekad.<\/p>\n Decyzja Boyle’a o kr\u0119ceniu poprzedniej cz\u0119\u015bci iPhonem wywo\u0142a\u0142a niema\u0142e kontrowersje, ale tak\u017ce otworzy\u0142a nowe mo\u017cliwo\u015bci. W \u015awi\u0105tyni ko\u015bci<\/strong> re\u017cyser idzie o krok dalej, \u0142\u0105cz\u0105c amatorsk\u0105, niemal dokumentaln\u0105 estetyk\u0119 z epickimi, malarskimi uj\u0119ciami opustosza\u0142ych przestrzeni. Efekt jest pora\u017caj\u0105cy.<\/p>\n Powracaj\u0105ca obsada, na czele z Cillianem Murphym, daje popis aktorstwa, kt\u00f3re jest ciche, ale niezwykle intensywne. W ich oczach wida\u0107 ci\u0119\u017car prze\u017cytych lat. Do tego dochodz\u0105 nowe twarze, kt\u00f3re wnosz\u0105 do historii \u015bwie\u017c\u0105 energi\u0119 i nowe perspektywy. Chemia mi\u0119dzy postaciami jest namacalna, a ka\u017cdy dialog, ka\u017cde milczenie, niesie ze sob\u0105 baga\u017c wsp\u00f3lnej przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\nOd apokalipsy do filozofii<\/h3>\n
\n
Rewolucja wizualna i d\u017awi\u0119kowa<\/h3>\n
\n
\n
Aktorstwo na najwy\u017cszym poziomie<\/h3>\n
Podsumowanie: wi\u0119cej ni\u017c kontynuacja<\/h4>\n